Vandaag sprak ik met een collega over haar favoriete plekje des lands. Toch vreemd, want eigenlijk wist ik op voorhand al te vertellen wat haar antwoord was op de vraag wat haar allerliefste plekje was.

 

Want vraag hier een willekeurig iemand wat zijn favoriete streek is en hij zal als eerste "twente" noemen.

Vraag een willekeurig iemand wat zijn favroriete stad is en hij zal zijn eigen woonplaats noemen.

Nog nooit heb ik zo'n chaufinistisch volkje gezien als de tukkers.

 

Zelf heb ik dat totaal niet. Opgegroeid in Zaandam,een tijdje gebivakeerd in Haarlem, en nu al weer een aantal jaren woonzaam in Enschede.

Toen ik in de randstad woonde dacht ik dat alle inwoners van twente op klompen liepen, of in iedergeval in een boederij zouden moeten wonen. Dom zou je denken, maar in de randstad heb je helemaal niets te maken met de wijzen uit het oosten. De enige manier van hoe je ze kent is van plaatjes uit je prisma aardrijkskunde boek. Hierin staan de mooiste plaatjes. Groene weilanden van Ootmarsum of een watermolen in het pitoreske Lattrop.

Met een beetje mazzel komt een "grote stad" als Almelo een keer in hart van Nederland, maar dan niet met een al te commercieel item. De nederlande kampioenschappen knientje tikk'n voor vijf-en-zestig plussers, of oud-hollands vrouwen-sjouwen.

Natuurlijk valt het allemaal mee, en inmiddels heb ik het in Enschede naar mijn zin. Je kan je hier in het centrum uren vermaken, er is een entertainment boulevard, veel prachtige natuur, dicht bij de duitse grens, en er verrijst zich een heuze skyline.

Niet voor niets wordt Enschede in diverse media genoemd als grootste belofte voor de toekomst.

Maar toch, misschien woon ik volgend jaar wel in Eindhoven, het jaar daarna in Groningen, en geniet ik van mijn pensioen in Nijmegen. Het doet mij allemaal niet zo veel. Toch zal ik twente niet als mijn favoriete omgeving betitelen. Maar vraag het mij over vijf jaar nog ééns en misschien dat ook ik dan antwoord   "ôons Twenthe"